De aardappel schuur is in gebruik genomen!

Iedereen die afgelopen jaar bij ons te gast was, heeft de nieuwe aardappelschuur gezien; de bijna exact dezelfde schuur als, en naast de schuur die er al stond. De nieuwe schuur is echter geïsoleerd en voorzien van een systeem voor klimaatbeheersing. Dat is om de aardappels een langere periode goed te kunnen bewaren.

Als je iets voor het eerst in gebruik neemt, is het natuurlijk altijd even spannend of het allemaal gaat zoals je je voorgesteld had. Gelukkig blijkt dat het geval! Het was nog wel even spannend wannéér we de aardappels zouden kunnen rooien. Vanwege de zomer met zonnig en droog weer was het tot lang in de nazomer te droog om de aardappels te kunnen rooien; de harde kluiten zouden de aardappels dan kunnen beschadigden. We moesten wachten op regen. Dat kwam uiteindelijk, maar wel; iedere dag een beetje. En als het regent kun je niet rooien. Toen het een maand lang iedere dag een beetje regende, werden wij – en vele andere akkerbouwers met ons – toch wat zenuwachtig. Want het land werd steeds natter en dat komt het rooien niet ten goede. Gelukkig waren er eind oktober een aantal droge dagen. Eindelijk konden we de aardappels rooien! Ze zitten dus nu – naar tevredenheid – de komende maanden in onze nieuwe aardappelschuur!

 

Geplaatst in akkerbouw, camping, omgeving, weer | 2 reacties

Geitenchips

In een bepaalde week afgelopen nazomer stond er iedere ochtend een 3-jarig jongetje – laten we ‘m hier Tom noemen – bij de geitenwei. Geduldig stonden Kees, Suske en Wiske te wachten tot hij weer naar het hek liep en hen iets voorhield: geitenchips. Wat? Ja, geitenchips, volgens Tom. De afgevallen, gedroogde blaadjes – waar de geitjes dol op bleken te zijn – lijken namelijk wel op chips. Geel, gerond, soms met een bruin randje… En als de geitjes ze opknabbelen, hoor je hetzelfde geknisper tussen hun tanden als wanneer wij chips eten. En toevallig was Tom dol op chips, dus de vergelijking was snel gemaakt!

Maar nu, half oktober, ligt de hele geitenwei vol met geitenchips. En hoe gaat dat; als een lekkernij niet meer exclusief is, gaat het lekkerste af. Je bent er minder dol op. Kees, Suske en Wiske eten wel van de blaadjes, maar niet zo gretig als toen Tom ze aan hen voerde.

Geplaatst in camping, dieren, weer | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Boerenprotest

Vandaag vindt er een boerenprotest plaats in Den Haag. Hoewel we er zelf niet (met de trekker) naar toe gaan, onderschrijven we de actie. Want de maat is vol.

Geplaatst in akkerbouw | Tags: , , | Een reactie plaatsen

150 jaar friet in Nederland!

Morgen, 30 september, schijnt het 150 jaar geleden te zijn dat in Nederland de eerste friet werd verkocht. Als teler van frietaardappelen kunnen we dat natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan!

Helemaal vast staat die datum niet, maar het Nationaal Frituurcentrum grijpt ‘m aan om de eerste Nationale Smulgids te presenteren, een soort Michelingids voor frituurzaken. Voor die gelegenheid heeft de Provinciale Zeeuws Courant (PZC) acht weetjes over friet en aanverwante zaken op een rij gezet, die we hier graag even delen:

  1. De langste friet. De langste friet is 9,794 meter en werd door Stephan Tyvaert in Gent gemaakt. Daar kán over gediscussieerd worden, want de friet is gemaakt van aardappelpuree. Dus of dat record telt, daar zijn de meningen over verdeeld!
  1. Hoeveel friet eet een Nederlander per jaar? Volgens een onderzoek CBS friet consumptie (al uit 2014, zal vast niet minder geworden zijn…) eet elke Nederlander jaarlijks gemiddeld 18 kilo friet. In dat onderzoek worden ook diepvriesaardappelen, aardappelschijfjes en rösti mee geteld.
  1. Fastfoodrestaurants. Nederland telde begin dit jaar 422 fastfoodrestaurants. Dat is 17 procent meer dan vijf jaar geleden. ‘Helaas’ blijft dat de groei in Zeeland wat achter. Waarschijnlijk omdat hier relatief weinig snelwegen zijn en er minder mensen – en relatief meer ouderen – wonen.
  1. Pionieren. Collega aardappeltelers in Tholen pionieren met de teelt van de zoete bataat. Inmiddels staat er 20 hectare aan deze zoete aardappel die normaal vooral uit de Verenigde Staten komt. Door de klimaatverandering wordt de teelt nu ook in Zeeland mogelijk. Tholen heeft er de beste grond voor.
  1. Museum. Het enige museum ter wereld dat álles weet over het ontstaan en bakken van friet, staat in Brugge, Vlamingstraat 33. Wie zijn kennis over friet wil testen, kan op de frietmuseum een quiz vinden. TIP: Bezoek dit museum als je op Molenperk op vakantie bent, vanaf hier is het een goed uur rijden.
  1. Rode pipo. In Zeeland heeft onlangs een verloren gewaande aardappel een comeback gemaakt. Het gaat om de rode pipo, een streekaardappel van Noord-Beveland. Van de rode pipo is prima friet te maken.

    Een foto van een aantal jaren geleden; de aardappels gaan vanaf Molenperk naar de fabriek.

  1. Droogte. Zeeuwse aardappeltelers hadden het vorig jaar en dit jaar niet makkelijk. Zeeland leed in 2018 onder een nat voorjaar dat werd gevolgd door een lange periode van extreme droogte. Daardoor bracht de teelt uiteindelijk 30,6 procent minder aardappels op dan het jaar ervoor. Dit jaar was weliswaar niet zo extreem als het jaar daarvoor, maar de absurd hoge temperaturen hadden opnieuw een weerslag op de teelt. We zijn benieuwd hoe dat dit jaar gaat aflopen…!
  1. Uitdrukkingen. Dat in het zuiden friet gezegd wordt en in het noorden patat, is wel bekend. Maar wist je dat er in de Nederlandse taal geen uitdrukkingen of spreekwoorden over friet bestaan? Met het woord patat bestaan ze wel. Zo betekent ‘iemand een patat geven’, iemand een mep geven. ‘Niet het zout op zijn patatten verdienen’ betekent een klein inkomen hebben en ‘patattenbloed hebben’ betekent ziekelijk zijn.
Geplaatst in akkerbouw, camping | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Kadootje!

Ieder zomer organiseren we voor de kinderen een ‘boerenles’. Bij het programma over ‘suikerbieten’ snij ik meestal een suikerbiet door de helft. Dan kunnen we zien hoe ‘ie er aan de binnenkant uitziet. En vervolgens snijden we de suikerbiet in kleine blokjes, zodat iedereen een stukje kan proeven. Dat smaakt zoet! Hoe later in het seizoen, hoe zoeter.

Maar dat zo’n suikerbiet heel hard is, bleek afgelopen zomer wel. Toen ik m’n mesje er in zette en kracht moest zetten om de harde biet doormidden te snijden, brak het heft van het lemmet (het gedeelte waar je mee snijdt) af…. Op een snee in m’n eigen vinger na liep het gelukkig goed af….!

Het is hartverwarmend om te vernemen hoe kinderen thuis, na hun vakantie, nog aan je denken. Want bij een bepaalde supermarkt was een actie waarbij je ‘Jamie Oliver’ messen kon sparen. Dat bleek een jongetje voor mij gedaan te hebben. Want vorige week kwam er een kadootje per post, voor ‘boerin Carolien’. Een nieuw mes! Om in het vervolg de suikerbieten door te kunnen snijden! Geweldig! Super hartelijk bedankt, ik ben er echt ontzettend blij mee! En wat lief dat je nog aan ons denkt!

Overigens; het doorsnijden van een biet doe ik alleen bij de ‘boerenles’ hoor; de bieten op deze foto hebben we afgelopen week gerooid en gaan binnenkort naar de fabriek!

Geplaatst in akkerbouw, camping | Tags: , | Een reactie plaatsen

Heerlijke nazomer

Na een zomer met bijna altijd heerlijk weer voor een vakantie is in Zeeland, is óók de nazomer zo fraai! Vrij hoge temperaturen, vrij veel zon, relatief weinig wind…  Dus ook in de maand september zijn we prima tevreden met de bezetting…. Voor de gewassen zou een flinke bui zeer welkom zijn. Maar voor de camping; laat het nog drie weken zo blijven!

Geplaatst in camping, chalets, weer | Tags: | 1 reactie

Vlas

Een tijdje geleden zag je dit beeld op een  akker bij ons in de buurt. Een paar keer kregen we de vraag wat die grote rollen zijn, dus daarom hier een uitleg. Het is vlas. Wij telen het niet, maar een enkele collega in de buurt wel. In het voorjaar is de akker een prachtige blauwe bloemenzee. Later in het jaar ontstaan op de stelen kleine bolletjes, waarin zich donkerbruine zaadjes ontwikkelen. De beste kwaliteit wordt als zaaigoed gebruikt, het overige zaad wordt verwerkt tot lijnolie als grondstof voor onder meer verf, drukinkt, zeep en voedings- en geneesmiddelen. Maar vlas wordt vooral geteeld voor de vezel in de stengel van de plant. Na de oogst zie je de stengels als grote rollen op het land liggen en als je van dichtbij kijkt zie je dat ze vezelachtig zijn. Zij dienen als basis voor linnen. De wat meer houtige stengels worden gebruikt voor bouwplaten, papier of stalstrooisel.

Tot linnen verwerkt Europees vlas gaat als halfproduct naar vooral China en India om als volwaardig kledingstuk retour te komen. Beide landen nemen 85 procent van het Nederlandse vlas af. De rest wordt verwerkt in Europa, van linnen wanddecoratie tot (auto)stoelbekleding. Er is dus een kans dat je een product dat van vlas gemaakt wordt, over een tijdje nog ‘ns tegen komt!

Geplaatst in akkerbouw, camping, Uncategorized | Een reactie plaatsen